დიდი ბრიტანეთის სანაპირო ზოლი კლიმატური ცვლილებების შედეგად სულ უფრო სწრაფად იშლება. სამხრეთ დევონში მდებარე ცნობილი საავტომობილო გზა, „სლეპტონ ლაინი“, რომელიც ორ ქალაქს აკავშირებდა, ზამთრის შტორმებმა უკვე ნანგრევებად აქცია. ეს მხოლოდ ერთი მაგალითია იმ ფართომასშტაბური კრიზისისა, რომელიც ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონს აზარალებს.

ეროზია როგორც ეროვნული საფრთხე

ექსპერტების შეფასებით, მომდევნო 80 წლის განმავლობაში 10 000-დან 20 000-მდე საცხოვრებელი სახლი შეიძლება ზღვის ეროზიის მსხვერპლი გახდეს. საფრთხის ქვეშაა 114 მილი საავტომობილო გზა და 3.7 მილი რკინიგზა. იორკშირის ზოგიერთ ნაწილში ნაპირი წელიწადში 4.5 მეტრით იხევს უკან, რაც ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია.

ადგილობრივი თვითმმართველობები დახმარებას ითხოვენ, თუმცა ბიუჯეტის დეფიციტი პრობლემას აუარესებს. მაგალითად, დევონის საბჭოსთვის მხოლოდ ერთი გზის აღდგენა 18 მილიონი ფუნტი სტერლინგი ჯდება, რაც მათი სატრანსპორტო ბიუჯეტის თითქმის მეოთხედია.

სტრატეგიის არარსებობა და სოციალური ტრავმა

ბრიტანეთის მთავრობას არ გააჩნია ერთიანი „მასტერ-გეგმა“. ამჟამად მოქმედებს სამი ტიპის მიდგომა: „ხაზის შენარჩუნება“ (სანაპირო დაცვის გაძლიერება), „მართული გადაადგილება“ (ბუნებრივი პროცესების მართვა) და „აქტიური ჩარევის გარეშე“ (ტერიტორიის დათმობა ზღვისთვის).

„ეს არ არის მხოლოდ ინფრასტრუქტურული პრობლემა, ეს ადამიანური ტრაგედიაა. სახლების დემონტაჟის პროცესი დაკრძალვის ცერემონიას ჰგავს,“ — აცხადებენ მკვლევარები.

პრობლემას ამწვავებს „კატასტროფული ტურიზმიც“. სოციალური ქსელების მომხმარებლები ხშირად ჩადიან დაზარალებულ რეგიონებში, რათა ნანგრევებში გადაიღონ ვიდეოები, რაც ადგილობრივი მოსახლეობისთვის დამატებით სტრესს წარმოადგენს.

მომავლის გაურკვევლობა

დღეისთვის ბრიტანეთში არ არსებობს კომპენსაციის ან დაზღვევის მექანიზმი მათთვის, ვინც ეროზიის გამო სახლს კარგავს. მიუხედავად იმისა, რომ მთავრობა 36-მილიონიან საპილოტე პროექტებს აფინანსებს, ექსპერტები მოითხოვენ, რომ ეს ინიციატივები ეროვნული სტრატეგიის ნაწილად იქცეს.

სანამ გადაწყვეტილებები ჭიანურდება, ადგილობრივი მაცხოვრებლები, განსაკუთრებით ნორფოლკსა და იორკშირში, მუდმივი საფრთხის ქვეშ რჩებიან. ბევრი მათგანისთვის საცხოვრებელი სახლის დაცვა უკვე შეუძლებელი გახდა, რადგან ტერიტორიები „აქტიური ჩარევის გარეშე“ ზონებად არის გამოცხადებული.