2026 წლის ატლანტიკური ჰარიკენების სეზონი, აშშ-ის მეცნიერების პროგნოზით, საშუალოზე მშვიდი იქნება. NOAA-ს შეფასებით, ივნისიდან ნოემბრის ჩათვლით 3-დან 6-მდე ჰარიკენი ჩამოყალიბდება, მაშინ როცა მრავალწლიანი საშუალო მაჩვენებელი შვიდია. ამავდროულად, წყნარი ოკეანის რეგიონებში სეზონი გააქტიურდება, რაც დიდწილად „ელ-ნინიოს“ ფენომენს უკავშირდება.

რატომ არ მცირდება ქარიშხლების საფრთხე?

მიუხედავად იმისა, რომ ჰარიკენების, ტაიფუნებისა და ციკლონების რაოდენობა გლობალურად არ იზრდება, კლიმატის ცვლილება არსებითად ცვლის მათი მიმდინარეობის ხასიათს. მეცნიერები ხაზს უსვამენ, რომ მხოლოდ ერთი ძლიერი შტორმიც საკმარისია კატასტროფული შედეგების გამოსაწვევად.

ოკეანის ზედაპირის ტემპერატურის მატება ქარიშხლებს დამატებით ენერგიას აძლევს. კვლევების მიხედვით, 2019-2023 წლებში ჰარიკენების მაქსიმალური ქარის სიჩქარე ადამიანის მიერ გამოწვეული ოკეანის გათბობის გამო, საშუალოდ, 30 კმ/სთ-ით გაიზარდა.

რა იცვლება კლიმატის ფონზე?

  • ინტენსიური ნალექი: თბილი ატმოსფერო უფრო მეტ ტენს ინახავს, რაც იწვევს ძლიერ წყალდიდობებს.
  • სიჩქარის კლება: შტორმები ხშირად ნელდება და გარკვეულ ტერიტორიაზე დიდხანს „ჩერდება“, რაც ნალექის რაოდენობას ზრდის.
  • ზღვის დონის მატება: მყინვარების დნობა და წყლის გაფართოება ამძიმებს სანაპირო ზოლის დატბორვას შტორმული ტალღების დროს.

გაეროს კლიმატის პანელის (IPCC) მონაცემებით, არსებობს „მაღალი ალბათობა“, რომ ადამიანის საქმიანობამ ხელი შეუწყო ტროპიკულ ციკლონებთან დაკავშირებული ნალექების ზრდას. ასევე, მოსალოდნელია, რომ მეოთხე და მეხუთე კატეგორიის, ანუ ყველაზე დამანგრეველი შტორმების წილი მომავალში კიდევ უფრო გაიზრდება.

სპეციალისტების თქმით, ქარიშხლების გაძლიერება პირდაპირ კავშირშია გლობალური ტემპერატურის მატებასთან. რაც უფრო მეტად თბება პლანეტა, მით უფრო ხშირად დაფიქსირდება ისეთი მოვლენები, როგორიცაა ჰარიკენი „ჰარვი“, რომელმაც 2017 წელს ჰიუსტონში 100 სმ ნალექი დატოვა.