აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის ხელმძღვანელობამ 2024 წლის არჩევნების მარცხის ანალიზი სტრატეგს დაავალა, რომლის სახელიც ნიუ-იორკის პოლიტიკურ წრეებში ერთ-ერთ ყველაზე ბნელ პერიოდს უკავშირდება. საუბარია პოლ რივერაზე, რომელიც წლების წინ ნიუ-იორკის სენატში დემოკრატიული უმრავლესობის ლიდერის, ჯონ სემპსონის მრჩეველი იყო.

სემპსონის ხელმძღვანელობით ნიუ-იორკის სენატის საქმიანობა მწვავე კრიტიკისა და ფუნქციური კრიზისის საგანი იყო, თავად სემპსონი კი მოგვიანებით ფედერალური თაღლითობის ბრალდებით გაასამართლეს. ყოფილი კოლეგები რივერას „ჩრდილში მოქმედ ფიგურად“ მოიხსენიებენ, რომლის პოლიტიკური გავლენის წყარო დღემდე გაურკვეველია.

დემოკრატიული ეროვნული კომიტეტის (DNC) 192-გვერდიანი ანგარიში, რომელიც არჩევნებში დამარცხების მიზეზებს სწავლობს, უკვე გახდა კრიტიკის სამიზნე. დოკუმენტს აკრიტიკებენ როგორც პარტიის ოფიციალური პირები, ისე კამალა ჰარისისა და ჯო ბაიდენის ყოფილი თანამშრომლები.

რა დარჩა ანგარიშს მიღმა?

ანალიტიკოსები და პარტიის წევრები აღნიშნავენ, რომ ანგარიშში არ არის ნახსენები ისეთი კრიტიკული საკითხები, როგორიცაა ღაზას კონფლიქტის გავლენა ამომრჩეველთა განწყობაზე და ჯო ბაიდენის მიერ არჩევნებიდან გასვლის გადაწყვეტილება. ეს ფაქტორები პარტიის მარცხის მთავარ მიზეზებად მიიჩნევა.

DNC-ის თავმჯდომარემ, კენ მარტინმა, დოკუმენტის შინაარსის გამო ბოდიში მოიხადა, თუმცა ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა. პარტიის შიგნით კვლავ ისმის მოთხოვნები მისი გადადგომის შესახებ, მიუხედავად იმისა, რომ მან თანამდებობაზე 18 თვეზე ნაკლები გაატარა.

პოლიტიკური გაუგებრობა ალბანში

სანამ ეროვნული პარტია კრიზისს ებრძვის, ნიუ-იორკის ადგილობრივ პოლიტიკაში სხვა სახის სკანდალი მწიფდება. ასამბლეის წევრი მაიკა ლაშერი, რომელიც კონგრესის მანდატისთვის იბრძვის, კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა მას შემდეგ, რაც გაირკვა, რომ მან ხმა ალბანიდან მისცა, თუმცა საოცრად მოკლე დროში მანჰეტენზე გამართულ შეხვედრაზე გამოჩნდა.

ლაშერის კამპანია დეტალებზე საუბარს არიდებს თავს, რაც კიდევ უფრო ამძაფრებს კითხვებს კანონმდებლების მიერ დისტანციური ხმის მიცემის პროცედურების ბოროტად გამოყენების შესახებ. ეს ინციდენტი ნათელს ჰფენს იმ პოლიტიკურ კულტურას, სადაც ტექნიკური მანიპულაციები ხშირად რეალობას ცვლის.