ლონდონის Kings Place-ში გამართულმა კონცერტმა მსმენელს ბენჯამენ ბრიტენისა და აარონ კოპლენდის შემოქმედებითი გადაკვეთის წლები გაახსენა. 1939 წელს, როცა ევროპაში პოლიტიკური ვითარება დაიძაბა, ბრიტენი და მისი პარტნიორი, ტენორი პიტერ პირსი, ჩრდილოეთ ამერიკაში გაემგზავრნენ. სწორედ იქ გაიცნო ბრიტენმა ამერიკელი კომპოზიტორი აარონ კოპლენდი.

Britten Sinfonia-ს შესრულებით წარმოდგენილი პროგრამა ამ მეგობრობის ნაყოფიერებას ასახავდა. ზოი ბეიერსის ხელმძღვანელობით, ორკესტრმა ბრიტენის „ახალგაზრდა აპოლონი“ (Young Apollo) ენერგიულად და ვირტუოზულად წარმოადგინა. პიანისტ ჰიუ უოტკინსის შესრულებამ, განსაკუთრებით კი მისმა დელიკატურმა გლისანდოებმა, დარბაზში მსმენელთა აღფრთოვანება გამოიწვია.

კონცერტის ერთ-ერთი გამორჩეული მომენტი სოპრანო ელიზაბეტ უოტსის მიერ შესრულებული „Les Illuminations“ იყო. მან სრულად აჩვენა მუსიკალური ენების სირთულე და ემოციური დიაპაზონი, ქვედა რეგისტრებიდან დაწყებული, კრემისებრი მაღალი ნოტებით დასრულებული. ორკესტრი კი კომპოზიციის თითოეულ დეტალს, მათ შორის პიციკატოსა და სოლო ხაზებს, განსაკუთრებული სიზუსტით უსვამდა ხაზს.

პროგრამაში ადგილი დაეთმო პოლ ბოულზის ექვს პრელუდიასაც. ეს კომპოზიციები იმ პერიოდს უკავშირდება, როცა ბოულზი და ბრიტენი ბრუკლინში ერთ სახლში ცხოვრობდნენ და ხშირად კამათობდნენ ფორტეპიანოს გამოყენების უფლებაზე. უოტკინსმა ამ მინიატურებს ჯაზ-ბარისთვის დამახასიათებელი პოეტური და ოდნავ „მთვრალი“ განწყობა შესძინა.

მეორე ნაწილში ყურადღების ცენტრში აარონ კოპლენდის მუსიკა მოექცა. უკრაინელმა კლარნეტისტმა ოლეგ შებეტა-დრაგანმა კოპლენდის კლარნეტის კონცერტი უმაღლესი ტექნიკური ოსტატობით შეასრულა. თუმცა, როგორც კრიტიკოსები აღნიშნავენ, ეს არ ყოფილა მხოლოდ სოლისტის ბენეფისი — ნაწარმოები სრულყოფილ კოლექტიურ თანამშრომლობად იქცა.

საღამო კოპლენდის ცნობილი ბალეტის, „Appalachian Spring“-ის კამერული ვერსიით დასრულდა. შესრულებამ აჩვენა მუსიკალური კონტრასტების ოსტატური ბალანსი — კრისტალური სიმყიფიდან დაწყებული, rustic-სტილის სიმკაცრით დამთავრებული. ეს კონცერტი კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ ბრიტენის ამერიკული პერიოდი, რომელიც ხშირად რჩება მისი ბრიტანული მემკვიდრეობის ჩრდილში, მუსიკალური თვალსაზრისით უკიდურესად მნიშვნელოვანია.