ქართველმა მხატვარმა ტედო რეხვიაშვილმა ვენეციის ბიენალეზე უჩვეულო და პოლიტიკურად დატვირთული გზით მიიღო მონაწილეობა. მან ნაურუს, წყნარი ოკეანის კუნძულოვანი სახელმწიფოს პავილიონი „გადაიბარა“ და იქ საკუთარი ნამუშევარი წარმოადგინა, რომელიც აფხაზეთიდან დევნილობას ეძღვნება.

საინტერესოა, რომ ნაურუ იმ ხუთ ქვეყანას შორისაა, რომელმაც აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობა აღიარა. რეხვიაშვილმა თავდაპირველად უარი თქვა შემოთავაზებაზე, თუმცა მოგვიანებით პირობა წამოაყენა: იგი მონაწილეობას მხოლოდ იმ შემთხვევაში დათანხმდებოდა, თუ პავილიონში აფხაზეთის ოკუპაციის თემატიკა გაჟღერდებოდა.

ხელოვნება როგორც მეხსიერება

მხატვრის ინსტალაციის ცენტრალური ნაწილი ზღვის ნიჟარაა, რომელიც აფხაზეთის სანაპიროს სიმბოლური გამოძახილია. ნიჟარაზე რეხვიაშვილმა ხელით დაიტანა ექვსი ქალაქის პეიზაჟი: სოხუმის, გაგრის, ბიჭვინთის, გულრიფშის, ტყვარჩელისა და ოჩამჩირის.

ვიზუალურ მხარეს თან ახლავს აუდიოინსტალაცია. მაყურებელს ჯერ ზღვის ხმაური და თოლიების კივილი ესმის, რასაც ომის მძიმე ხმები და სასოწარკვეთილი ადამიანების ხმები ცვლის. როგორც მხატვარი აღნიშნავს, ეს ნამუშევარი ომით გამოწვეულ დანაკარგზეა.

პოლიტიკური ქვეტექსტები და კონფლიქტი

ტედო რეხვიაშვილი არ მალავს სკეპტიციზმს იმ ქვეყნის მიმართ, რომელმაც ის მიიწვია. მისი თქმით, ნაურუსთვის აფხაზეთის აღიარება მხოლოდ ფინანსური გარიგება იყო, რასაც რუსეთი პატარა, კორუმპირებული ქვეყნების ხმების შესაძენად იყენებდა.

მიუხედავად იმისა, რომ ნაურუს კულტურის სამინისტრომ მხატვარს სთხოვა, ქვეყანა „პოლიტიკურად დამნაშავედ“ არ წარმოეჩინა, კონტრაქტი უკვე ხელმოწერილი იყო. რეხვიაშვილის თქმით, ეს პროექტი არ არის პროვოკაცია, არამედ მცდელობა, საერთაშორისო ყურადღება დაუბრუნდეს საკითხს, რომელიც თანდათან ქრება საჯარო დისკუსიებიდან.

მხატვარი კატეგორიული იყო საქართველოს ოფიციალური პავილიონის მიმართაც. მან განაცხადა, რომ საქართველოს მთავრობასთან არასდროს ითანამშრომლებს, რადგან ქვეყანაში მიმდინარე ცენზურის პოლიტიკას და კულტურის სფეროში განხორციელებულ საკადრო წმენდებს აპროტესტებს. 2022 წელს მან პროტესტის ნიშნად საკუთარი ნახატიც კი დაწვა.