ნიუ-იორკის ტრიბეკას რაიონში, იმ ციხიდან, სადაც ჯეფრი ეპსტეინმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა, სულ რაღაც ერთი მილის მოშორებით, უჩვეულო საგამოფენო სივრცე გაიხსნა. 101 Reade Street-ზე მდებარე გალერეა „დონალდ ტრამპისა და ჯეფრი ეპსტეინის მემორიალურ სამკითხველო დარბაზად“ გარდაიქმნა.

სივრცეში აშშ-ის იუსტიციის დეპარტამენტის მიერ გამოქვეყნებული 3.5 მილიონი გვერდი დოკუმენტაციაა წარმოდგენილი. მასალები, რომლებიც ეპსტეინის სკანდალურ საქმეს უკავშირდება, 3 437 ტომად არის აკინძული და ჭერამდე, კედლების გასწვრივ არის დალაგებული. ორგანიზატორების თქმით, ამ ინსტალაციის მიზანი საზოგადოების ყურადღების მიპყრობა და სისტემური უმოქმედობის გამოაშკარავებაა.

„ქაღალდის ქალაქი“ და მსხვერპლთა ხმა

გამოფენის დამთვალიერებლები, მათ შორის ეპსტეინის ძალადობის მსხვერპლები, არქივს „ქაღალდის ქალაქს“ უწოდებენ. ლარა ბლუმ მაკგი, რომელიც 17 წლის იყო, როდესაც ეპსტეინის მსხვერპლი გახდა, ამბობს, რომ თითოეული ტომი კონკრეტულ ცხოვრებასა და სახელს განასახიერებს. მისი თქმით, ეს დოკუმენტები არის მტკიცებულება იმისა, რომ მსხვერპლთა ტკივილი საბოლოოდ დაფიქსირდა.

არქივი მოიცავს დოკუმენტებს, რომლებიც „ეპსტეინის ფაილების გამჭვირვალობის აქტის“ საფუძველზე გასაჯაროვდა. მასში ასევე შესულია ქრონოლოგიები, ხელნაწერი შენიშვნები და მსხვერპლთა მემორიალური სივრცე. ორგანიზატორებმა, „პირველადი ფაქტების ინსტიტუტმა“, განაცხადეს, რომ პროექტის მთავარი მიზანი კორუფციისა და ინსტიტუციური მარცხის წინააღმდეგ საზოგადოებრივი ზეწოლის მოხდენაა.

ტექნიკური შეცდომები და გაუმჭვირვალობა

არქივის აწყობის პროცესი არ იყო მარტივი. ორგანიზატორები ჰყვებიან, რომ იუსტიციის დეპარტამენტიდან გადმოწერილი ფაილები თავდაპირველად სათანადოდ არ იყო რედაქტირებული. აღმოჩნდა, რომ დეპარტამენტმა რედაქტირების ნაცვლად, მხოლოდ საძიებო სისტემის ფუნქცია შეცვალა, რის გამოც მსხვერპლთა სახელები საჯაროდ ხელმისაწვდომი დარჩა, ხოლო მოწმეებისა და თანამონაწილეების სახელები – დაფარული.

გარდა ამისა, პროექტის განხორციელებას ორგანიზატორების თქმით, დიდი წინააღმდეგობა შეხვდა. რამდენიმე საგამოფენო სივრცემ უარი განაცხადა მასპინძლობაზე, რადგან ეშინოდათ შესაძლო კრიტიკის ან შურისძიების. ტრიბეკას გალერეა მეხუთე ადგილი იყო, სადაც ორგანიზატორებმა თანხმობა მიიღეს.

გამოფენის ფარგლებში ასევე გაიმართა 24-საათიანი პირდაპირი ტრანსლაცია, სადაც მსხვერპლები და აქტივისტები დოკუმენტების საჯაროდ კითხვას შეუდგნენ. ეს მცდელობა მიზნად ისახავს იმას, რომ ფაილები არ მიეცეს დავიწყებას და საქმეში მონაწილე პირებმა პასუხი აგონ.