კანადის პოლიტიკურ სივრცეში დაძაბულობა მატულობს. ალბერტას პროვინციამ, რომელიც ქვეყნის ნავთობმომპოვებელი ინდუსტრიის გულია, ოფიციალურად დააანონსა კენჭისყრა საკუთარი სტატუსის შესახებ. პროვინციის ლიდერი დანიელ სმიტი აცხადებს, რომ 19 ოქტომბერს მოქალაქეებმა უნდა გადაწყვიტონ, დარჩებიან თუ არა კანადის შემადგენლობაში, ან დაიწყებენ თუ არა სამართლებრივ პროცესს სრული დამოუკიდებლობისთვის.

პოლიტიკური დაპირისპირება და სასამართლო

პროცესი მარტივი არ აღმოჩნდა. თავდაპირველად, სეპარატისტული განწყობების მქონე ჯგუფებმა 300 000-ზე მეტი ხელმოწერა შეაგროვეს, რაც საკმარისი იყო რეფერენდუმის გამოსაწვევად. თუმცა, ადგილობრივმა ძირძველმა მოსახლეობამ დააყენა სასამართლო სარჩელი, რომლის საფუძველზეც მოსამართლემ პროცესი შეაჩერა. სასამართლომ დაადგინა, რომ მთავრობამ ვერ შეასრულა მოვალეობა და არ გაიარა კონსულტაციები ადგილობრივ თემებთან.

დანიელ სმიტი სასამართლოს გადაწყვეტილებას არ ეთანხმება და აცხადებს, რომ არ აპირებს „მოსამართლის იურიდიული შეცდომით“ გააჩუმოს ასობით ათასი მოქალაქე. მიუხედავად ამისა, პროვინციის მთავრობა აგრძელებს სასამართლო დავას, რაც, სავარაუდოდ, ხანგრძლივი პროცესი იქნება.

რა პოზიცია აქვს ოტავას?

კანადის პრემიერ-მინისტრი მარკ კარნი ალბერტას „ქვეყნის განუყოფელ ნაწილად“ მოიხსენიებს. პარლამენტის შენობის რემონტის მონახულებისას მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ალბერტას წვლილი კანადის განვითარებაში ფუნდამენტურია. კარნის თქმით, მთავრობა აქტიურად მუშაობს ქვეყნის რეფორმირებაზე და ამ პროცესში ალბერტას ცენტრალური ადგილი უკავია.

„ჩვენ ვაახლებთ ქვეყანას და ალბერტას ჩართულობა ამ პროცესში სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია“, — განაცხადა მარკ კარნიმ.

მოსახლეობის განწყობა და კრიტიკა

მიუხედავად სეპარატისტული რიტორიკისა, საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები აჩვენებს, რომ ალბერტელთა უმრავლესობა კანადის ერთიანობას ემხრობა. დამოუკიდებლობის იდეას მხარს მოსახლეობის მხოლოდ 25% უჭერს. პროცესს აკრიტიკებენ ოპოზიციური პარტიებიც. მაგალითად, ნაჰიდნენში, „ახალი დემოკრატიული პარტიის“ ლიდერი, კენჭისყრას „უსარგებლოს“ უწოდებს და სმიტს ძალაუფლების შენარჩუნების მცდელობაში ადანაშაულებს.

თავად დანიელ სმიტი აცხადებს, რომ თავად ხმას კანადის შემადგენლობაში დარჩენას მისცემს. მისი თქმით, მნიშვნელოვანია დებატების გამართვა და ხალხის ნების დაფიქსირება, რათა საკითხი საბოლოოდ იქნას გადაწყვეტილი და პროვინციამ არ გააგრძელოს გაურკვევლობაში ცხოვრება.