პეპ გვარდიოლას მოსვლა მანჩესტერ სიტიში 2016 წელს ახალი ეპოქის დასაწყისად იქცა. მანუელ პელეგრინის შემცვლელმა ესპანელმა სპეციალისტმა ინგლისურ ფეხბურთში საკუთარი ფილოსოფიის დამკვიდრება დაიწყო.

პირველი ნაბიჯები და ადაპტაცია

სადებიუტო სეზონი გარდამავალი გამოდგა. გვარდიოლა აკვირდებოდა შემადგენლობას და ეძებდა ფეხბურთელებს, რომლებიც მის სისტემას მოერგებოდნენ. მიუხედავად კევინ დე ბრუინის ბრწყინვალე თამაშისა, გუნდი უტიტულოდ დარჩა და ჩემპიონთა ლიგიდანაც მალევე გამოეთიშა.

დომინაციის დასაწყისი

2017/18 წლების სეზონი რევოლუციური აღმოჩნდა. ბერნარდო სილვას, კაილ უოკერისა და ედერსონის ტრანსფერებმა გუნდი გააძლიერა. სიტიმ პრემიერლიგა 100 ქულით და 106 გატანილი გოლით მოიგო, რითაც კონკურენტებს შანსი არ დაუტოვა.

სამფეროვანი ბრძოლა და ევროპული ოცნება

მომდევნო წლებში სიტიმ იურგენ კლოპის ლივერპულთან ერთად ინგლისური ფეხბურთის ახალი სტანდარტი დააწესა. 2018/19 წლების სეზონი დრამატული იყო — გუნდმა 14 მატჩი ზედიზედ მოიგო და ჩემპიონობა შეინარჩუნა. თუმცა, ჩემპიონთა ლიგა კვლავ მიუწვდომელი რჩებოდა.

ისტორიული ტრიპლეტი

2022/23 წლების სეზონი ყველაფრის კულმინაცია იყო. ერლინგ ჰოლანდის დამატებამ გუნდს შეტევაში ახალი ძალა შესძინა. ნორვეგიელმა 52 გოლი გაიტანა, სიტიმ კი სტამბოლში ინტერის დამარცხებით სანუკვარი ჩემპიონთა ლიგის თასი აღმართა და ტრიპლეტი შეასრულა.

უკუსვლა და გადახალისება

ბოლო წლებმა სიტისთვის გამოწვევები მოიტანა. გუნდმა დაკარგა სტაბილურობა, ხოლო ევროპულ სარბიელზე მადრიდის რეალი მუდმივ ბარიერად იქცა. გვარდიოლას გუნდმა მძიმე პერიოდებიც გაიარა, მათ შორის ტიტულების გარეშე დარჩენილი სეზონები, რამაც შემადგენლობის ფუნდამენტური გადახალისება მოითხოვა.

პეპ გვარდიოლას ეპოქა მანჩესტერში ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ და გავლენიან პროექტად დარჩება.