კარლო ანჩელოტის გადაწყვეტილება, მსოფლიო ჩემპიონატის განაცხადში 34 წლის ნეიმარი შეიყვანოს, ბრაზილიური ფეხბურთის მრავალწლიან ტრაგედიასა და კომპლექსებს ასახავს. მიუხედავად იმისა, რომ ანჩელოტი ჩემპიონთა ლიგის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული მწვრთნელია, ისიც კი ვერ გაექცა ბრაზილიის ფეხბურთის ფედერაციისა და საზოგადოების პოლიტიკურ წნეხს.

ბრაზილიის მარადიული დილემა

ბრაზილიას ჯერ კიდევ 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ სჭირდებოდა ლიდერი, რომელიც არგენტინელი ლიონელ მესის მასშტაბის იქნებოდა. ნეიმარი ამ როლისთვის ჯერ კიდევ 18 წლის ასაკში შეირჩა. თუმცა, წლების განმავლობაში, ეს მოლოდინი მისთვის ტვირთად იქცა.

ნეიმარის კარიერა მუდმივად იყო ბალანსი დიდ ნიჭსა და გაცრუებულ იმედებს შორის. 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ, როდესაც ბრაზილია მეოთხედფინალში ბელგიასთან დამარცხდა, ნეიმარის სახეზე აშკარად ჩანდა მოლოდინის სიმძიმე. მას არასდროს მიეცა შანსი, უბრალოდ ყოფილიყო საკუთარი თავი.

რატომ არის ეს გადაწყვეტილება სარისკო?

ანჩელოტის არჩევანი ლოგიკაზე მეტად იმედს ეფუძნება. სტატისტიკა შემაშფოთებელია: ბოლო სამი წლის განმავლობაში ნეიმარმა მხოლოდ 27 ლიგის მატჩი დაიწყო. მიმდინარე წელს კი, ტრავმამდე, მან სულ რაღაც 682 წუთი ითამაშა.

  • ფიზიკური კონდიციები: ნეიმარის ორგანიზმი ვეღარ უძლებს მაღალ დატვირთვას.
  • ტაქტიკური დისბალანსი: წარსულში ნეიმარის ყოფნა ნაკრებს ტაქტიკურ პრობლემებს უქმნიდა, რადგან გუნდს მისი დაცვაში დაბრუნების კომპენსირება უჭირდა.
  • პოლიტიკური ფაქტორი: მწვრთნელს, როგორც ჩანს, მოუწია დათმობაზე წასვლა, რათა დაეკმაყოფილებინა ბრაზილიელი გულშემატკივრების მოთხოვნა „მესიანური“ ფიგურის შესახებ.

2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ნახევარფინალი გერმანიასთან და ნეიმარის არყოფნა დღემდე ბრაზილიური ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე მტკივნეული მოგონებაა. მაშინდელმა ისტერიამ გუნდი ფსიქოლოგიურად გაანადგურა. ახლა, ანჩელოტი ცდილობს თავიდან აიცილოს მსგავსი კრიზისი, თუმცა ნეიმარის ფორმა კითხვის ნიშნის ქვეშ რჩება.

შესაძლოა, ნეიმარი სათადარიგო სკამიდან შევიდეს და მატჩის ბედი გადაწყვიტოს, მაგრამ ეს უფრო სასწაულის მოლოდინს ჰგავს, ვიდრე გააზრებულ სტრატეგიას. ბრაზილია კვლავ ცდილობს გაიმეოროს არგენტინის „ბოლო ცეკვა“ ლიონელ მესისთან ერთად, თუმცა რეალობა ამ შემთხვევაში გაცილებით მკაცრია.