ჩინეთმა კოსმოსური პროგრამის ისტორიაში ახალი ეტაპი დაიწყო. ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთში მდებარე ძიუცუანის კოსმოდრომიდან რაკეტა Long March 2-F გაუშვეს, რომელმაც სამი ასტრონავტი დედამიწის ორბიტაზე, სადგურ Tiangong-ის მიმართულებით წაიყვანა.

მისია Shenzhou-23 განსაკუთრებულია იმით, რომ ეკიპაჟის ერთ-ერთი წევრი ორბიტაზე მთლიან ერთ წელს გაატარებს. აქამდე ჩინელი ასტრონავტები კოსმოსში არაუმეტეს ექვსი თვისა რჩებოდნენ. ეს ცვლილება პეკინის სტრატეგიული გეგმის ნაწილია, რომლის მიზანიც 2030 წლისთვის მთვარეზე ადამიანის ფეხის დადგმაა.

ვინ არიან ეკიპაჟის წევრები?

ეკიპაჟის შემადგენლობაში სამი სპეციალისტია. პირველად ისტორიაში, მისიაში მონაწილეობს ჰონგ-კონგელი ასტრონავტი — 43 წლის ლაი კა-ინგი, რომელიც წარსულში პოლიციელი იყო. მასთან ერთად ორბიტაზე იმყოფებიან 39 წლის კოსმოსური ინჟინერი ჟუ იანჯუ და ყოფილი სამხედრო მფრინავი ჟან ჟიუანი.

ასტრონავტების მთავარი ამოცანა სამეცნიერო ექსპერიმენტებია. ისინი შეისწავლიან სიცოცხლის მეცნიერებებს, მასალათმცოდნეობას, სითხის ფიზიკასა და მედიცინას. მიკროგრავიტაციაში ხანგრძლივი ყოფნა კი აუცილებელი იქნება მომავალი მთვარისა და მარსის მისიებისთვის.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

ავსტრალიელი ასტროფიზიკოსის, რიჩარდ დე გრისის განცხადებით, ერთწლიანი მისია ადამიანის ორგანიზმისთვის სერიოზული გამოწვევაა. საფრთხეებს შორისაა ძვლის სიმკვრივის შემცირება, კუნთების ატროფია, რადიაციული ზემოქმედება და ფსიქოლოგიური დაღლილობა.

სადგურზე რესურსების გადამუშავების სისტემების საიმედოობა და კრიტიკულ სიტუაციებში მოქმედების უნარი გადამწყვეტი ფაქტორია. ჩინეთი თანმიმდევრულად აგროვებს გამოცდილებას, რათა Tiangong-ზე მუდმივი ყოფნა უზრუნველყოს.

მთვარისკენ მიმავალი გზა

პეკინი აქტიურად ემზადება NASA-ს Artemis-ის პროგრამის კონკურენციისთვის. 2026 წელს ჩინეთი გეგმავს კოსმოსური ხომალდ Mengzhou-ს გამოცდას, რომელიც მომავალში Shenzhou-ს ჩაანაცვლებს და ასტრონავტებს მთვარემდე მიიყვანს.

ჩინეთს ამბიციური გეგმები აქვს: 2035 წლისთვის მათ სურთ საერთაშორისო მთვარის კვლევითი სადგურის პირველი ფაზის დასრულება. მას შემდეგ, რაც 2011 წელს აშშ-მა NASA-ს ჩინეთთან თანამშრომლობა აუკრძალა, პეკინმა საკუთარი, დამოუკიდებელი კოსმოსური ინფრასტრუქტურის შექმნა დაიწყო.