კანის კინოფესტივალის მიმდინარეობისას, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, კინოინდუსტრიის ლიდერები ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ კითხვაზე: არის თუ არა ხელოვნური ინტელექტი (AI) კინემატოგრაფის მომავალი რევოლუცია, თუ ის კინემატოგრაფისტების არსებობას უქმნის საფრთხეს?

რეჟისორი დარენ არონოფსკი, რომელიც თავად აქტიურად იყენებს გენერაციულ AI-ს საკუთარ სტუდიაში, აცხადებს, რომ ტერმინი „ხელოვნური ინტელექტი“ ხშირად არასწორად აღიქმება. მისი თქმით, ეს არ არის პიროვნების ჩანაცვლება, არამედ ახალი, მძლავრი ინსტრუმენტი, რომელიც კინემატოგრაფისტებს პრაქტიკულ და ეთიკურ პრობლემებს უგვარებს. მაგალითად, მან მოიყვანა შემთხვევა, როდესაც ტექნოლოგიამ შესაძლებელი გახადა მსახიობის ხელში არსებული საგნის ციფრული ტრანსფორმაცია „ცოცხალ ჩვილად“, რითაც გადასაღებ მოედანზე ნამდვილი ახალშობილის გამოყენების საჭიროება გამოირიცხა.

განსხვავებული პოზიციები

ინდუსტრიაში აზრები მკვეთრად იყოფა. გილერმო დელ ტორომ კატეგორიული უარი განაცხადა AI-ს გამოყენებაზე და აღნიშნა, რომ ამას „სიკვდილი ურჩევნია“. მეორე მხრივ, სტივენ სოდერბერგმა თავის ახალ დოკუმენტურ ფილმში უკვე გამოიყენა AI ვიზუალური ეფექტებისთვის, რასაც მან „თემატური სიურრეალიზმი“ უწოდა.

სეთ როგენი კი გაცილებით კრიტიკული იყო სცენარისტების მიერ AI-ს გამოყენების მიმართ: „თუ თქვენი ინსტინქტი AI-ს გამოყენებაა, მაშინ სცენარისტი არ უნდა იყოთ“, — განაცხადა მან.

რა გველის მომავალში?

კინოინდუსტრიის წარმომადგენლები აღიარებენ, რომ ტექნოლოგიური პროგრესის შეჩერება შეუძლებელია. ჟიურის წევრმა დემი მურმა აღნიშნა, რომ AI-სთან ბრძოლა წაგებული საქმეა, თუმცა ხაზი გაუსვა, რომ ტექნოლოგია ვერასდროს ჩაანაცვლებს ადამიანურ სულს.

მიუხედავად იმისა, რომ კანის ფესტივალის მთავარ კონკურსში AI-ით შექმნილი ფილმები აკრძალულია, სფეროს ექსპერტები თანხმდებიან, რომ ეთიკური სტანდარტების დადგენა ჯერ კიდევ ადრეულ ეტაპზეა. ოსკაროსანი ფილმების შემთხვევაშიც კი, როგორიცაა „The Brutalist“, AI-ს გამოყენებამ აქცენტების გასაუმჯობესებლად უკვე გამოიწვია დებატები კინოაკადემიის წესების გარშემო.