კრისტიან მუნჯიუ კინოსამყაროს ისტორიაში შევიდა. 58 წლის რუმინელმა რეჟისორმა კანის 79-ე კინოფესტივალზე მეორე „ოქროს პალმის რტო“ დაიმსახურა. გამარჯვება მას მისმა ინგლისურენოვანმა დებიუტმა, ფილმმა „ფიორდი“ (Fjord) მოუტანა.

მუნჯიუსთვის ეს ტრიუმფი 19 წლის შემდეგ მოხდა. 2007 წელს მან პირველი „ოქროს პალმის რტო“ დრამისთვის „4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ მიიღო. ახალი ფილმის სიუჟეტი რუმინელი რელიგიური მშობლების გარშემო ვითარდება, რომლებიც ნორვეგიაში გადადიან და მოულოდნელად ბავშვზე ძალადობის ბრალდების წინაშე აღმოჩნდებიან. მთავარ როლებს რენატე რეინსვე და სებასტიან სტანი ასრულებენ.

ამ გამარჯვებით მუნჯიუ გახდა მეათე რეჟისორი, რომელმაც ორჯერ მიიღო კანის მთავარი ჯილდო. ის შეუერთდა ისეთ ლეგენდარულ კინემატოგრაფისტებს, როგორებიც არიან ფრენსის ფორდ კოპოლა, მიხაელ ჰანეკე, კენ ლოუჩი და რუბენ ოსტლუნდი.

ფესტივალის სხვა გამარჯვებულები

ჟიურიმ, რომელსაც წელს პარკ ჩან-ვუკი ხელმძღვანელობდა, სხვა ნომინაციებშიც გამოავლინა გამარჯვებულები:

  • გრან-პრი: ანდრეი ზვიაგინცევის „მინოტავრი“ – რუსული კორუფციისა და ღალატის მძაფრი სატირა.
  • ჟიურის პრიზი: ვალესკა გრიზებახის „ოცნებებით სავსე თავგადასავალი“.
  • საუკეთესო რეჟისორი: პაველ პავლიკოვსკი („მამულის შვილები“) და ხავიერ კალვო/ხავიერ ამბროსი („შავი ბურთი“).

მსახიობთა ჯილდოები წელს გადანაწილდა. საუკეთესო მსახიობი ქალის პრიზი ვირჯინი ეფირამ და ტაო ოკამოტომ გაიყვეს, ხოლო საუკეთესო მსახიობი კაცის ტიტული ვალენტინ კამპანმა და ემანუელ მაკიამ მოიპოვეს.

ჰოლივუდის არყოფნა და საპატიო სტუმრები

წლევანდელი ფესტივალი, როგორც კრიტიკოსები აღნიშნავენ, შედარებით მშვიდი იყო. კონკურსში ჩართული ამერიკული ფილმები, მათ შორის ჯეიმს გრეის „ქაღალდის ვეფხვი“ და აირა საქსის მიუზიკლი, ჟიურის ყურადღების მიღმა დარჩა.

ცერემონიაზე საპატიო „ოქროს პალმის რტოები“ მიენიჭათ ბარბრა სტრეიზანდს, პიტერ ჯექსონსა და ჯონ ტრავოლტას. სტრეიზანდმა, რომელიც ჯანმრთელობის პრობლემების გამო ვერ დაესწრო ღონისძიებას, ვიდეომიმართვა გაავრცელა. მან ხაზი გაუსვა კინოს მნიშვნელობას მსოფლიოს გაერთიანებაში.

„ფილმებს აქვთ ჯადოსნური უნარი, გაგვაერთიანონ და გაგვიხსნან გულები და გონება,“ — აღნიშნა სტრეიზანდმა ვიდეომიმართვაში.

ფესტივალის პარალელურ სექციებში წარმატება მოიპოვეს სანდრა ვოლნერის „ყოველთვის“-მა, მარი კლემენტინ დუსაბეჯამბოს „ბენ’იმანამ“ და კლიო ბარნარდის „მე ვხედავ შენობებს, რომლებიც ელვასავით ეცემიან“.